นอกสนามใครว่าไม่สำคัญ

หลังจากที่เราเริ่มต้นนัดแรกของการแข่งขันฟุตบอลโลกรอบคัดเลือก โซนเอเชียรอบสาม โดยการไปเยือนซาอุดิอาระเบียที่ต้องบอกว่าเรา “สู้ได้อย่างสูสี” นั้น ถึงแม้ว่าเราจะแพ้ไปแบบน่าเจ็บใจจากจุดโทษช่วงท้ายเกม เลยต้องมองกลับมาว่าจากเกมนี้เราต้องมาเดินเกมนอกสนามกันบ้าง อย่าเล่นแต่ในสนามอย่างเดียว

การเดินเกมการเมืองระหว่างประเทศ

เรื่องจริงอย่างหนึ่งที่ต้องยอมรับเลยก็คือ เกมกีฬาเดี๋ยวนี้ไม่ได้ทำขึ้นเพื่อความสนุกสนานอย่างเดียวแล้ว มันยังแฝงไปด้วยธุรกิจและผลประโยชน์อีกมากมายมหาศาล จึงไม่แปลกที่องค์กรกีฬาระดับโลกต่างๆ การเลือกตั้งผู้แทนในแต่ละระดับจึงเข้มข้นมากการเดินเกมการเมืองเพื่อหาเสียงเลือกตั้ง หรือสมาชิกสนับสนุนจึงเป็นเรื่องสำคัญมาก ยิ่งในเอเชียเราเรื่องอย่างนี้มีผลต่อการแข่งขันของชาติเราเองในกีฬาชนิดนั้นๆด้วย

ความสำคัญของการเมืองนอกสนาม

ช่วงสองสามปีหลังสุดนี่ ต้องยอมรับเลยว่าไทยเราพัฒนาการเล่นกีฬาขึ้นมาหลายอย่างไม่ว่าจะเป็น วอลเล่ย์บอล ฟุตบอล ฟุตซอล กอล์ฟ แต่บางครั้งการขึ้นไปแข่งในระดับเอเชีย หรือ ระดับโลก เรามักจะเจอเรื่องที่ไม่คาดฝันอยู่บ่อยครั้งน่าแปลกที่มักจะมีสาเหตุมาจากกรรมการ ซึ่งแน่นอนว่าเรื่องเหล่านี้ไม่ได้บังเอิญแน่นอน ทางหนึ่งที่เราจะแก้ได้ก็คือ เราจะต้องมีพาวเวอร์ในการเมืองขององค์กรนั้นๆด้วย เพื่อเป็นการยืนคุมเชิงไว้ว่า “อย่าทำอะไรซี้ซั้วกับชาติของฉันนะ” อะไรประมาณนี้

ตัวแทนของไทย ต้องแทรกขึ้นไปให้ได้

สรุปว่าตอนนี้กีฬาบางชนิดของเราก็สามารถยืนระยะได้แล้ว การพัฒนาและรักษาผลประโยชน์ของชาติเวลาลงแข่งขันที่ดีที่สุดก็คือ การที่ไทยเราจะต้องมีตัวแทนสอดแทรกขึ้นไปในองค์กรกีฬาระดับโลกให้ได้ โดยเฉพาะเอเอฟซี หรือ ฟีฟ่า เพราะการเข้าไปถึงจุดนั้นได้ จะทำให้เรามีที่ยืนในวงการกีฬาโลก และไม่ถูกรังแกโดยง่าย ยังไงก็ฝากไปถึงผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย หาทางแทรกเข้าไปให้ได้